PAVLOV VE ŞAGAL ARASINDAKİ KONUŞMA

İşte benim şiir anlayışım, diyor Pavlov:

Uzun deneylerden sonra, tabak içinde
yemek götürüp de üç kez vurduğum zaman -
zinciri üç kez sallayıp karşımda
sevinçten ağlamayı öğrettim köpeğe.

Köpeğimi öldürdüklerinde - tabağa
ne zaman üç kez vurduysam ardarda
-zincir üç kez sallanırdı kendiliğinden
tabaksa başlardı inlemeye acısından…

Benim şiir anlayışım işte şöyle, diyor Şagal:

Zincirle güneşe bağladığım bir ineğim vardı,
çevresinde dizboyu yeşillikler
çok eski bir Slav kilisesi yanında,
damlar ve yıldızlar arasında otlayan.

Pırıl pırıl bıçak değildi onu göklere kaldıran -
bendim, ben, Tanrı katına çıkartarak kendimi,
ilkel-biçimdir çünkü ulaşmak istediğim sonuç
bu yüzden - onu göklere çıkarmanın suçu

benim suçumdur yalnız.