KIZ ÇOCUĞU 

Kapıları çalan benim 
kapıları birer birer
Gözünüze görünemem 
göze görünmez ölüler

Hiroşima'da öleli 
oluyor bir on yıl kadar.
Yedi yaşında bir kızım, 
büyümez ölü çocuklar

Saçlarım tutuştu önce
gözlerim yandı kavruldu,
bir avuç kül oluverdim, 
külüm havaya savruldu. 

Benim sizden kendim için 
hiçbir şey istediğim yok. 
Şeker bile yiyemez ki 
kâat gibi yanan çocuk. 

Çalıyorum kapınızı, 
teyze, amca, bir imza ver. 
Çocuklar öldürülmesin 
şeker de yiyebilsinler. 

              Söz: Nazım Hikmet
             Müzik: RUHİ SU