cemal süreya için

Yoruldu menzil atları
gülbank çeken güneşin altında
çekildi dönencelere saltanat sancakları.

Ne olacak, nasıl yol açacak
günlerime giren bu ateş kayığı?
Sanki Çeşme önlerinde bir donanmayım.

Ilgardayım, dörtnalayım,
"Uğurun açık olsun, ikbalin efzun!"
alkış tutarken sana Divan çavuşları.

Tuğra silindi, bu menzil daha uzun,
başımın altında bir İbret Taşı.
Gündönümü! Söyle, nerede öteki yarım?



                                                   İstanbul, 25.1.1990




Özdemir İNCE