KUYU 



Salındım karanlığın koynuna bakracıma sığınarak
Karanlığın hem koynu hem bekçisi kuyuma...
Saldılar yavaş yavaş, saldılar ağlaya güle;
Salındım...

Alacakara taş duvar,
Yosun, balık alacakara
Örümcek ağları ölüm beyazı

Çocukluktan kalma düşler,
Kâbuslar var,
Durmadan, durmadan damlayan kan
Dilini değdir damlıyor,
Bak damlıyor,
Kanım bu
Benim kanım

Damlarken kan, dönüşüyor bakraç
korkunç bir kuyuya...
Kuyunun içinde bir kuyu!dur artık sığınağım

Tepedekilerin salacağı yeni bir bakracı
beklerken haykırıyorum:
Her her
Yan yan
Ku ku
Yu yu... 





Ömer ŞİŞMAN