KANADIM

Adımladığım her yer kanadı
Dokunduğum her yanın...
martıların ünlediği,
leoparın sustuğu,
tavşanın donduğu kanadı

sakallarım uzadı çok uzadı
durdum baktım,
upuzun yüzlü ihtiyarlar ölmeye uzandı
hayat... Kanadı!..

elimi yıkadım ellerimi 
yıkadım çok yıkadım
silindikçe izler yoktu ten

tarihöncesi bir kahkaha
(ki kırık bardak gibidir)
sessizce sevdi kalbimi.
kahkaha, tarih ve kalbim
(onlar ki üç kanayanı ömrümün)
ağlayarak sevişti
kanadım!..

        

Ömer ŞİŞMAN